
بمبی برای توازن: ایران هستهای و نظریه بازدارندگی
آیا یک ایران هستهای این پتانسیل را دارد که تعادلی استراتژیک در منطقه ایجاد کند و احتمال مداخلات نظامی را کاهش دهد؟

آیا یک ایران هستهای این پتانسیل را دارد که تعادلی استراتژیک در منطقه ایجاد کند و احتمال مداخلات نظامی را کاهش دهد؟

ایران در پی حملات ۲۰۲۵ مسیرهایی برای بازسازی برنامه هستهای خود دارد و واشنگتن باید با درک این مسیرها مانع از دستیابی ایران به بمب اتمی شود.

سفر مسعود پزشکیان به چین فرصتی بود برای تحکیم روابط با شرق، اما پرسش اصلی همچنان باقی است: آیا این روابط میتواند گرهی از مشکلات اقتصادی و تحریمی ایران باز کند؟

امیدبخشترین توضیح برای ممانعت ایران از بازرسی سایتهای هستهایاش این است که نگران است تأیید مستقل نشان دهد برنامه هستهای پرهزینه ۳۰ سالهاش نابود شده است

آژانس بینالمللی انرژی اتمی اعلام کرده که ایران پیش از حمله نظامی اسرائیل در ماه ژوئن، ذخایر اورانیوم غنیشده در سطح نزدیک به تسلیحاتی را بهطور چشمگیری افزایش داده است.

هرچند حملات اخیر آمریکا و اسرائیل به برنامه هستهای ایران خسارت وارد کرده، اما انگیزه تهران برای دستیابی به توانمندی هستهای را کاهش نداده است.

وزارت امور خارجه ایران، میگوید با فعال شدن مکانیسم ماشه ایالات متحده بار دیگر کنترل شورای امنیت سازمان ملل را در مورد ادامه یا لغو این تحریمها به دست خواهد گرفت.

«فروپاشی رژیم ایران نه تنها ممکن، بلکه برای ثبات منطقه ضروری است. فشارهای داخلی و خارجی میتوانند رژیم را تضعیف کنند، اما بدون یک استراتژی هماهنگ، خطر جنگ داخلی و بیثباتی بیشتر وجود دارد.»

نفوذ عمیق اسرائیل در سیستم امنیتی ایران، بهویژه از طریق ردیابی تلفنهای همراه محافظان، نشاندهنده ضعفهای ساختاری در حفاظت از مقامات ارشد این کشور است.

با فعالسازی مکانیسم ماشه، گروه «ای ۳» نهتنها از دستیابی ایران به سلاح هستهای یا جنگ جلوگیری نمیکند، بلکه هر دو را محتملتر میسازد و استقلال استراتژیک خود را در صحنه جهانی به خطر میاندازد.